Biz Çocukken Diye Başlar Cümleler
Selim YETKİN

Selim YETKİN

Konuk Yazar

Biz Çocukken Diye Başlar Cümleler

24 Mayıs 2015 - 23:22

Biz çocukken diye başlar büyüklerimizin cümleleri. Fazla değil sizin de yaşınız otuzlarda ise siz de bolca kullanıyorsunuzdur bu cümleleri. Peki, bizim çocukluğumuzda ne vardı, bize böyle içten derinden iç çektiren ne vardı. Gelin beraber gidelim bizim çocukluğumuza. Bizim çocukluğumuzda çocuklar vardı bolca. Biz arkadaşlarımızla oynardık. Tabir yerinde ise annemizin deyimiyle sabahtan çıkar aksam acıkınca gelirdik eve. Bir sürü dost bir sürü de oyunlarımız vardı. Bakalım kaçımız hatırlayacak oyunları, misketi, saklambacı, birdirbiri, güvercin taklasını...  Daha hangisini sayayım.

Peki, ne oldu o oyunlara, biz çocuktuk oynuyorduk da bugünküler değil mi? Onların İhtiyacı yok mu oyunlara? Biz onlardan öğrendik dostluğu, paylaşmayı, adaleti, kavga edip tekrar barışmayı ve akşam ezanı okununca koşa koşa eve gitmeyi, babamız kızınca annemizin arkasına saklanmayı...  Sosyal çocuklardık. Ağlardık, kavga eder, derdimizi bağıra anlatırdık önümüze gelene. Biz orda öğrendik adam olmayı kısacası..

Ya bizim çocuklarımız... Bugün çocuklarımız dört duvar arasında dijital dünyalarda yalnız oynuyorlar.  Arkadaşları Ali Ayşe değil, adını bile söyleyemediğimiz çizgi film ya da oyun kahramanları.  Diyebilirsiniz zaman değişti, olsun ne fark eder? Fark ediyor, onların telefonları bilgisayarları var sadece. Başka da bir şeyleri yok zaten ne hayalleri ne de kavga etmeye sebepleri.  

 Anne baba iseniz oyunlar oynayın ama onların bilmediği, onları sokağa salın, gezilerinize onları da götürün. TV yi kapatın masal anlatın, bilmeceler sorun, tekerlemeler söyleyin, kitap okuyun. Ama öğretmenseniz size çok iş düşüyor. Çünkü onlar size emanet. Onlar için oyunlar öğrenin beraber oynayın. Çünkü her şey onlarda gizli...

Son Yazılar